خدایا!

زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم، بگذار تا آنرا من خود انتخاب کنم اما آنچنان که تو دوست میداری.

خدایا! «چگونه زیستن» را تو به من بیاموز، «چگونه مردن» را خود خواهم آموخت.

« نیایش؛ دکتر علی شریعتی »