داشتم کتاب استاد "نوازش روح"را میخوندم ... که رسیدم به اینجا : "نپرس کار من در جهان چه اثری دارد؟ ... کارت را انجام بده، اثرش پدیدار خواهدشد. شاید در دوران تو، شاید در دوران دیگری! "   تشویق

و دیگر اینکه   "دین تنها زمانی عامل رستگاری میگردد که همیشه در درک وقایع و تحلیل عواقب، همراه تو باشد نه فقط در مراسمی خاص و زمانهایی کوتاه" متفکر

پ.ن: چقدر حس خوبیه باور اینکه یکی از مخاطبین " یا ایها الذین آمنوا ... " های حضرت دوست هستی  فرشته بقول خدابیامرز مادربزرگم " الهی! هزار کرور کرور شکرت! "

پ.ن2: جملات سبز رنگ برگرفته از کتاب "نوازش روح" متعلق به استاد سیدسهیل رضایی است.